साहित्य

तिम्रो मुटु मेरो धड्कन भन्थी

गजल तिम्रो मुटु मेरो धड्कन भन्थी मोरीले सङ्ग संगै काटैं जीवन भन्थी मोरीली आखिरीमा हुँनु पर्यो एक्लो चखेवा झैं छुट्ने छैन हाम्रो बन्धन भन्थी मोरीले खहरेको भेल जस्तै रैछ उस्को माया नदी जस्तै सङ्लो

म मरेको छैन

अनिल किराती पहाड झरेको छ ममाथि घर भत्किएको छ ढुङ्गा माटोले पुरिएको छु म छुट्टिन लागेका छन् शरीरबाट – हात, खुट्टा र टाउको घोचिएको छ काठका चोइटाले कोखा, तिघ्रा र

ल्याम्पपोष्ट र भगेराको गीत

कविता सुनाउन चाहेथे, वेसरी रुन मन छ तिम्रो अनुहार देखेपछि चुपचाप फर्किए सडक ओर्लिदा झपक्क रातले चुमेको थियो तेहिनेरको विजुली पोलमा आँखा लगाएर सपना देखिदिए आशुका थोपाहरु यसै चाउरीएको गालामा

साईंली कमिनीको देश

मेरो निधारको थाप्लोमा यी नानीहरुको नाम्लो छाडेर यिनेरुका बाउआमाहरु मभन्दा अघि भए म बूढी लाचार भएर यी टुहुराहरु डोर्‍याउँदै छु हजुर, कस्तो हुन्छ लोकतन्त्र ? म बूढीलाई लोकतन्त्रमा यी टुहुराहरु

ज्वालामुखी माया

सपनामा खाडलभित्र पसेर निस्कन नसकिरहेको जस्तो । कुनै खोँचमा फसेर निस्कने कुनै उपाय नहुँदा छट्पटाउँदै आफ्नो जीवनको आयु पर्खिबसेजस्तो, दलदलमा भाँसिएजस्तो, भीरको वीचमा खसेर अल्झिएजस्तो, पानीभित्र डुब्न लागेर चिच्याउन नसकेजस्तो

सामजिक संजालमा हामी
सूचना विभाग, दर्ता प्रमाणपत्र नं. ३८६/०७३-७४
सम्पर्क
देशको मिडिया प्रा.लि. काठमाडौँ, नेपाल
इमेलः [email protected]
फोन : ०१-४१०७६६६
           
सम्पादक : अंकुश कुँवर
     
           
facebook
© 2020 Deshko News